شنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۵
خانه / مقالات / موسیقی بوشهر / موسیقی دریا: نیمه خوانی

موسیقی دریا: نیمه خوانی

روزگاري مردم بوشهر ماهيگيري مي‌کردند و لنج مي‌ساختند و با هر ضربه چکش برتن چوب، با يکديگر سخن مي‌گفتند. آن هنگام که تور مي‌انداختند و پارو مي‌زدند و ماهي مي گرفتند، آواز مي‌خواندند تا سرگرم شوند و کمتر احساس خستگي کنند؛ آوازهايي که «ني‌مه» ناميده مي‌شد؛ ني مه ها تنها سرگرم کننده نبود بلکه ماهيگيران و دريانوردان را به هيجان مي آورد و نيرو و توان کارشان را افزون تر مي کرد. اما امروز «ني مه خواني» در بوشهر کمرنگ و ابزار و ادوات مکانيکي جايگزين نيروي انساني شده‌اند و کمتر کسي است که با اين گونه از موسيقي و نغمه هاي آن آشنا باشد.

آواز ني‌مه،  يک تکخوان دارد. بقيه افراد در جواب او با «هله مالي» يا «هله» همراهي اش مي کنند. آواز ني‌مه در واقع، آواز همگاني جاشوان قديم است در آن زمان‌ها که هنوز موتورهاي پر قدرت جاي بازوان مردان پاروزن دريا نگرفته بود؛ آن زمان که هنوز جاشوان و ماهيگران بازو در بازو و نفس در نفس داشتند و بدون همياري و همکاري نمي‌توانستند بر امواج خشمناک دريا غالب شوند، آن زمان که لنج‌ها و کشتي هاي بادباني مسير طولاني زنگبار و مليوار (تانزانيا) را در مي نورديدند . البته اين بدان معنا نيست که ني‌مه ديگر در دل امواج به گوش نرسد چون انسان هميشه نيازمند تلقين وتاييد و ني‌مه بالاترين درجه تلقين در روحيه بخشي به افراد است.

نی مه خوانی
ني‌مه، آواز تاريخي مردان درياست؛ آوازي که انسان را در برابر خشونت دريا پاسداري مي کند. ني‌مه، نگهبان خاطره‌ها و ماجراهاي دريادلان جنوب است . ني‌مه يادگار روحيه مذهبي و نشانه يکتاپرستي نياکان ماست. تا زماني که موج ها بر کناره ساحل دف مي زنند و صداي خوش آهنگ شالوها (مرغان دريايي) به گوش مي رسد، نيمه نيز هواي شرجي درياهاي جنوب را خواهد شکافت و سلام و تسلي و آرامش و ايمان را براي اهالي دريا به ارمغان خواهد آورد.
منبع: بوشهر، افسانه ی فراموش شده

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>