شنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۵
خانه / مقالات / زندگینامه / سید بهمنیار حسینی “مفتون”

سید بهمنیار حسینی “مفتون”

مفتون

سید بهمنیار فرزند علی اکبر حسنی بردخونی متخلص به مفتون، شاعر بلند آوازه دشتی است. وی در بردخون در گذشت و جنازه اش به عتبات عالیات منتقل شد. مفتون شاعری دوبیتی سرا که بیشتر شهرت و آوازه او مرهون همان دوبیتی است.اما در غزل و قصیده و مثنوی و دیگر قالب های شعری نیز طبع ازمایی کرده است.شهرت شاعری مفتون در جنوب تا بدان جا است که دوش به دوش فایز دشتی حرکت می کند همین بلند نامی این دو شاعر گاه تشخیص دوبیتی های آن دو رو از یکدیگر مشکل می کند به ویژه در اشعاری که مفتون و فایز تلخص خود را در مصر ع های آخر ذکر نکرده اند.بدیهی است که فایز و مفتون به دلیل درد مشترک و دلسوختگی جنوب نشینی و احساسات داغ و آفتاب زده شاعرانه خود به زبانی نزدیک به هم دست یافته اند.اما اشعار فایز روان تر و شفاف تر جلوه می کند.امروز شروه خوانان جنوب بیشتر از شعرهای فایز و مفتون بهره می برند.شهرت مفتون به دوبیتی های اوست.در شعر او سادگی و روانی همراه با استعاره موج می زند.با این حال روانی و زلالی تشبیهات فایز دشتی سر و گردنی از تصویرهای شعری مفتون بلند تر است.

به نقل از پسر مفتون: شبی از پدر پرسیدم که چرا اینقدر خود را در مقابل معشوقه خود کوچک و خوار میکنی؟پدرم با تبسمی به من گفت:پسرم معشوقه و عشق من کسی است که تو هرگز آن را درک نخواهی کرد.حال فهمیدم که منظور او کیست خدایش بیامورز و روحش شاد.مفتون در بردخون دیر زندگی می کرد . او شاعری بود همیشه عاشق چنانکه همین امر سوز و گداز شعرهایش را دو چندان کرده است . مرحوم مفتون در حوزه علمیه بردخون که یکی از مهم ترین حوزه های علمی و در سی می باشد کسب علم می نماید . او بیشتر در دو بیتی طبع آزمایی کرده است گر چه مثنوی لیلی و مجنونش بسیار زیبا می باشد ولی شهرتش بیشتر بخاطر دو بیتی هایش می باشد . ایشان غزل را نیکو می سرود ودر این زمینه شدیداَ تحت تأثیر حافظ بود که شاهد بر این مدعا دیوان ایشان معروف به هدیه العشاق است که بنده از نزدیک آن را ملاحظه نموده ام . او علاوه بر این صاحب کشکولی بنام حسینی است که نسخه ناقصی از آن موجود می باشد . او در قسمتی از این کشکول نسبت خود را به شاه فرج الله ملقب به امیر دیوان می رساند .

نمونه هایی از دوبیتی های ایشان:

مــــــرا تا دیده برروی تو باز است

تنم چون شمع در سوز و گداز است

قدت کـــــــوتاه همچون عمر مفتون

ولی زلفت چو امیـــــــدم دراز است

******

پس از مــرگم تو با یاران دلخواه

گـــذر بر تربتم آرید نــــــــــا گاه

بگو بــــــــا آن رفیقان رفت مفتون

بــــــــــــــــه امید دراز عمر کوتاه

زندگی نامه کامل تر ایشان بدین شرح می باشد:

آبهمیار( آ=آغا= سید – بهمیار= بهمنیار) فرزند سید علی اکبر، زاده1315هجری قمری/1276 خورشیدی، خاک سپارده در کشور عراق و متخلّص به مفتون، از سادات جلیل القدر و بلند آوازه خطّه جنوب ایران( بردخون ) می باشد.

نام پدر او علی اکبر و نام مادرش زبیده بود؛ در بردخون به دنیا آمد ودر کورک( واقع در شش فرسنگی جنوب غربی بردخون ) دار فانی را وداع گفت؛ 65 سال زیست و بعد از فوت، جسد او چند سالی در گورستان کورک به امانت گذاشته شد وسپس به کشور عراق منتقل و در وادی السلام آنجا به خاک سپرده شد.

مفتون صاحب هفت فرزند بود یعنی سه پسر و چهار دختر داشت. پسر اول او علی اکبر، و دومی علی اصغر که هر دو در زمان حیات پدر در گذشتند. سومین پسر که به دنیا آمد به یاد و احترام نخستین فرزند از دست رفته ( علی اکبر ) نامش را علی اکبر گذاشتند. ایشان اکنون 64 سال دارد و در شهرستان دیّر زندگی می کند.

نام دختران مفتون به ترتیب تقّدم: نرگس، معصومه، خدیجه، مرضیه می باشد. از این چهار دختر نرگس و مرضیه و معصومه در بستر خاک آرمیده اند ولی  خدیجه در قید حیات است.

آغا بهمیار از جوانی کسب کمال و معرفت کرد و استعداد فطری خود را بروز داد و به ساختن اشعار پرداخت. پس از چندی از بردخون به محله کورک مهاجرت نمود و تا آخر عمر درآن جا زیست و در همان جا در گذشت.

از سوانح زندگی شاعر مرگ دو فرزند عزیزش در جوانی بود . علی اکبر در سال 1355 هجری قمری داغ در دل پدر نهاد و به همین مناسبت قطعه شعری در قالب رباعی سرود:

ای قبر گلی که در میان خار است           پیوسته دو چشم باغبان خون خار است

هر کس که سوال نام وتاریخش کرد        بر گو که علی اکبر بهمنیار است

علی اصغر دومین فرزندی بود که در گذشت و به همین مناسبت پدر مرثیه ی ذیل را سرود:

افسوس گلی ز گلستان رفت        یک سرو سهی ز بوستان رفت

یک گلشن مهر و حسن اخلاق        تاراج به صرصر خزان رفت

مانند ستاره ای سحرگاه تابید         و ز چشم دوستان رفت

 نویسنده ومحقق : سید محمد رضا هاشمی زاده

منبع:

http://shahnya.blogfa.com/post-19.aspx

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>