شنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۵
خانه / مقالات / فرهنگ بوشهر / ادبیات فولکلور / بوشهر نهنگ پیرن- امید غضنفر

بوشهر نهنگ پیرن- امید غضنفر

امید غضنفربوشهر نهنگ پیرن *****خاک پاک مرد دریان
سی خومون ای خاک خینی*****اول و اخر دنیان

پا میبنده بند خاکش*****سی غریبه و خومونی
ای تو پیر دل شکسته*****یاد ایوم جوونی

یاد اون زمون تو باغا*****ادما افتو می کاشتن
هر گلیش که در میومد*****جوی چیشی سحر میذاشتن

مردمون شهر دریا*****شهرمون دل نگرونن
دست تو دست هم که بیلیم*****بندر از مون شادمونن

شهرمو شعر و شعارم  *****ای همه دارو ندارم
زاده بوم مو تویی تو *****خاک تو خاک مزارم

برگردان شعر بومی بوشهر نهنگ پیرن از امید غضنفر

بوشهر مانند نهنگ پیری است که خاک پای مردان دریایی است . برای خودمون ای خاک گرانبها مانند دنیایی است .بوشهر مهمان نواز است و غریبه و آشنا برایش فرفی ندارد و ای کسی که در این شهر پیر شدی از ایام جوانی یاد کن . یاد آن زمان در باغهای خود گل آفتاب گردان میکاشتند و هرکدوم ازاون گلهارو بجای چشمان سحرمیگذاشتند .ای مردم بوشهر و دریا شهرما دلش نگران از این همه بی تفاوتی نسبت به هم است. دستتان را دردست هم بدهید تا شهر از ما راضی باشد . شهر من ای شعر و شعار من ، ای همه دارو ندار من ، من زاده تو هستم و خاک پاک تو خاک مزارم خواهد بود.

شاعر: امید غضنفر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>