آشنایی با کاروانسرای مشیرالملک- برازجان

کاروانسرای مشیرالملک در ضلع شرقی میدان مرکزی شهر برازجان در استان بوشهر قرار دراد

این کاروانسرا در سال 1250 شمسی به فرمان حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک با هزینه‌ای معادل 40 هزارتومان ساخته شد.

معمار این ساختمان حاج محمد رحیم شیرازی سازنده پل مشیر و کاروانسرای دالکی است که به طرز ماهرانه‌ای اقدام به ساخت این بنا به سبک معماری زندیه کرده است.

عمده مصالح تشکیل دهنده این کاروانسرا سنگ، گچ و ساروج است و در کف آن از تخته سنگ‌های بزرگ تراشیده شده، استفاده شده است.

بام کاروانسرای مشیرالملک نیز با سنگ پهن تراشیده شده مفروش شده بود که به هنگام بارندگی آب باران بوسیله ناودان‌های سنگی که به طرز جالبی تعبیه شده بودند به بیرون از کاروانسرا هدایت می‌شد.

در دیوار ضلع غربی کاروانسرا درب ورودی بسیار بزرگی از جنس چوب قرار دارد که راه ورودی اصلی به حیاط کاروانسرا بوده است.

در همین ضلع طبقه دوم کاروانسرا وجود دارد که به شاه‌نشین معروف است. در جلوی شاه‌نشین یک تراس نسبتاً وسیع رو به خارج وجود دارد.

در دو طرف این شاه‌نشین راه پله هایی وجود دارد که پشت بام کاروانسرا را به محوطه دیگری که اندرون کاروانسرا و مخصوص زنان و کودکان بوده است وصل می‌شود.

این بنا مثل سایر کاروانسرا‌های دیگر دارای 4 برج مرتفع است. مساحت کل بنا 7000 متر مربع با زیر بنایی در حدود 4200 متر مربع می‌باشد.

کاروانسرای مشیرالملک مجموعاً دارای 68 باب اتاق و حجره بوده که به دلیل تغییر کاربری آن در دوره‌های بعدی تعداد اتاق‌ها کم یا زیاد شده‌اند.

از این بنا تا سال 1300 شمسی به عنوان کاروانسرا استفاده می‌شد که به دلیل واقع شدن شهر برازجان بر سر راه تجارتی شیراز به بوشهر مکانی مناسب جهت استراحت کاروانیان بوده است.

از سال 1300 شمسی که قشون نظامی به برازجان وارد شد این کاروانسرا محل مناسبی برای استقرار نظامیان شناخته شد.

از سال 1335 با تغییرات و تعمیراتی، این بنا در اختیار شهربانی قرار گرفت که از آن به عنوان زندان استفاده می‌شد. به همین دلیل به دژ برازجان معروف شد.

این بنا سال 1377 با پیگیری‌های مکرر مدیریت میراث فرهنگی بوشهر به دلیل اهمیت و ارزش آن تخلیه شد و در جهت کاربری فرهنگی و هنری این اثر تاریخی مرمت‌های لازم روی آن صورت گرفت.

کاروانسرای مشیرالملک در سال 1362 به شماره 1638 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.

کاروانسرای مشیرالملک

نویسنده: محمد ملاحسینی

به نقل از: همشهری آنلاین

منطقه شکار ممنوع شاهزاده ابراهیم

شاهزاده ابراهیم- دشتستان

نام انگلیسی:  Shahzade Ebrahim hunting prohibited region     

نام فارسی :  منطقه شکار ممنوع شاهزاده ابراهیم

موقعیت جغرافیایی

منطقه شکار ممنوع شاهزاده ابراهيم ـ تنگ بهوش به مساحت 45315 هكتار در نزدیکی شهرستان دشتستان استان بوشهر قرار دارد.  در سال 1389 توسط سازمان حفاظت محيط زيست به عنوان منطقه شكار ممنوع معرفي گردید كه مورد تاييد سازمان قرار گرفت و در تاريخ 4 مردادماه 90 در روزنامه رسمي شماره 19339 با حدود و مشخصه ذيل به مدت 5 سال شكار ممنوع اعلام گرديد. این منطقه با دارا بودن رودخانه دائمی باهوش و تعداد زیادی چشمه و پـــوشش گیاهـی مطلوب از اهمیت زیستگاهی بسیار بالایی بر خوردار اسـت.

حیات وحش

در تاریخ دوم لغایت سوم آبان ماه سال 91 بـــرای اولین بــار سر شمـــــاری وحوش منطقه آغاز ودر بایان سرشماری نتایج عالی از  جمعیت کـــــــل و بز، قوچ و میش بدست آمده است که تعداد کل وبز 76 راس و تعداد 22 راس قــــوچ ومیش و تعداد دیگری از گونـــــــه های جانوری از قبیل خوک وحش ،  کفتـــــار، خــرگوش، روباه، گربه وحشی در منطقه دیده شده است. ضمنا” گونه قوچ و میش از گونه های حمایت شده بوده که از نظر حفاظت بسیار حائز اهمیت می باشد.

حدود اربعه

شمال:  خط لوله گاز و 3 كيلومتري شمال شرق روستاي سمل شمالي به سمت شمال شرق و به صورت خط مفروض مستقيم از سمت جنوب روستاي نينيزك (شاهزاده ابراهيم) تا شرق آن روستا
شرق: از شرق روستاي نينيزك (شاهزاده ابراهيم)  به طرف جنوب شرق و جنوب و در امتداد جاده آسفالته شاهزاده ابراهيم ـ كلمه و پس از گذشتن از روستاهاي اوپاي ارغون، سرمله و روستاي قوچي تا شمال شهر كلمه.
جنوب: از  شمال شهر كلمه پس از گذشتن از حاشيه مزارع و باغات كشاورزي به سمت جنوب تا تونل پيامبر اعظم  به سمت غرب در امتداد جاده اهرم ـ شهر كلمه تا شرق شهر اهرم
غرب: از  شهر اهرم در امتداد خط لوله گاز به سمت شمال و در حاشيه كوه تا  خط لوله گاز و 3 كيلومتري شمال شرق روستاي سمل شمالي.

منبع: بیابان های ایران

زندگینامه شهید صادق گنجی

شهید صادق گنجی

شهید صادق گنجی در سال 1342 در شهر فسا متولد شد و در سن هشت سالگی پدر خود را از دست داد. دوران تحصیل راهنمائی خود را در مدرسه راهنمائی ارشاد برازجان سپری کرد.

شهید گنجی تحصیلات متوسطه را در دبیرستان شهید بهشتی برازجان با موفقیت هر چه تمامتر به پایان رساند و راهی مدرسه عالی شهید مطهری تهران شد و در آنجا موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس در رشته الهیات شد.

در زمینه فقه و اصول در نزد اساتیدی چون آیت الله یزدی، امامی کاشانی، دکتر محقق دانا، آیت الله علم الهدی، آیت الله مشکینی کسب فیض کرده است.

در جریان جنگ تحمیلی به مدت دو سال در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل کارنامه درخشانی از خود به یادگار گذاشت و مراتب جانبازی و رشادت خود را به منصه ظهور درآورد.

در دوران فعالیت ایشان در نهادهای انقلابی به عنوان مسئول گزینش کشتیرانی (در تهران)ٰ توسط منافقین شناسایی شد که توطئه سوء قصد به جان ایشان ناکام ماند.

شهید گنجی در سال 1356 به استخدام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران درآمد پس از چندی بر اثر نشان لیاقت و شایستگی که در وی متبلور بود به عنوان رئیس خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور پاکستان منصوب شد.

وی دارای آثار زیادی دارد که شامل نگارش و ترجمه چندین کتاب به زبان اردو، یادداشت نگاری‌های روزانه و سلسله اطلاعات و گزارش‌های کاری‌ای است که حاصل تلاش‌های سه سال و نیمه‌اش در لاهور بود.

شهید گنجی قلب‌ها را در لاهور و پاکستان آن‌چنان تسخیر کرده بود که حتی اندیشیدن به فراقش نیز برای مردمان ایران دوست و مسلمانان شیفته انقلاب، امام و رهبری دشوار می‌کرد. پس کمترین کاری که از دست آنان برمی‌آمد، تدارک مراسم تودیع برای این سفیر فرهنگی انقلاب بود، مراسمی که در کمال تعجب تعدادشان حد نصابی تازه در تاریخ این‌گونه بزرگداشت‌ها بر جای گذاشت.

روز 29 آذرماه سال 69 در مراسم تودیع که از طرف ادبا، نویسندگان، شعرا و خبرنگاران در هتل اینترنشنال لاهور برگزار شده بود، این شهید به منظور شرکت در جلسه در ساعت هفت و 45 دقیقه جلو درب هتل می‌رسد و به محض پیاده شدن از ماشین، مورد هجوم وحشیانه چند تن از ایادی استکبار جهانی و وهابیون ملحد قرار می گیرد و با رگبار دشمن به خون خویش می‌غلطد و خون پاک و مطهرش، زمین لاهور را برای همیشه رنگین می کند.

 

شهید صادق گنجی
شهید صادق گنجی
شهید صادق گنجی
شهید صادق گنجی
شهید صادق گنجی
شهید صادق گنجی

منبع: خبرگزاری مهر

سفالگری

سفالگری در بوشهر

بدليل اهميت حياتي آب در منطقه گرم و كم آب بوشهر،  تهيه وسايلي كه بتواند در خنك كردن و خنك نگاه داشتن آب ايجاد نمايد از ديرباز مرسوم بوده و كارگاههاي كوزه گري كه عمدتاً در كنار تهيه وسايل خنك كننده آب به ساخت فرآورده هاي سفالين مورد نياز از قبيل: كوزه آب، كوزه قليان، سر قليان، حب يا حبانه، كشك ساب، كاسه و بشقاب و غيره مي پردازد. خاك مصنوعي مورد نياز سفالگران نيز از معادن موجود در اطراف شهرهاي آنان تأمين مي گردد و شيوه توليد با چرخهاي سفالگري  سنتي مي باشد كه در شهرهاي برازجان، كنگان، ديلم، اهرم و دشتي داير بوده است ولي بتدريج از رونق و فعاليت كنار رفته اند.
مراكز مهم توليد سفال در استان بوشهر عبارتند از:
شهرستان دشتستان و كنگان