گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک (دشتی) یا کوه نمک ناحیه‌ای وسیع و مرتفع از شمال غرب کوه جاشک منتهی‌الیه جنوبی رشته کوه زاگرس، حدفاصل شهرستان دیر و دشتی در استان بوشهر، یکی از بزرگ‌ترین و فعالترین و زیباترین گنبدهای نمکی ایران و خاورمیانه و از جاذبه‌های طبیعی استان بوشهر است.

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

گنبد نمکی جاشک

 

نخل های شروه خوان بخوانید بر مزار فایز ها

کاکی

جزیره؛ نخل های شروه خوان بخوانید بر مزار فایز ها. بخوانید بر ویرانه هایی که امشب ستاره است سقفشان. بخوانید با شور دگر بار. بخوانید که امشب جای خواندن شعر فایز است…

تصور نمی کنم امشب خواب داشته باشم. خواب داشته باشم و در خواب نبینم پینه های دستان کهنه مردی که زیر خروارها دفن شده است. بخوابم و نشنوم صدای دختر بچه هایی که زجه می زنند. بخوابم و دردنکشم از شنیدن ناله های وا مادرا…

دیار فایز امشب آرامش عجیبی دارد و مردمانش بدون داشتن دیوان یارشان از بهر می خوانند دوبیتی، زیر سقف خدا. یقین می کنم کوه هم نتوانست زیر بار این مصیبت قد خم نکند و خیره شدن به چشمان خیلی ها برایش سخت بود که آرام فرو ریخت و دم بر نیاورد.

زلزله … زل زد به چشمان مردمی که زل زده به چشمان خدا بودند و داستان، داستان هیچ پیراهن و هیچ بویی نبود و تنها چند قدمی خدا بود که زمین بی هویت شد.

آنجا حالا مردمی دارد که مصیبت دیده اند. داغ دیده اند و داستانشان، داستان هیچ یعقوب و ذلیخایی نیست که روایتش بی پروا باشد.

داد باید بزنم که پیراهن عزایم را آماده کنند تا داستان نویس شوم و روایت کنم داستانی که آغازش بی نهایت بی مقدمه است. راوی خوبی اگر نبودم خرده نگیرید، چرا که امشب سوز بی امانم کرده است و اشک اگر نبود سوز دلم خاموشی نداشت.

خیال کشتن من داشت جانان

کدامین سنگدل کردش پشیمان

ندانست عید فایز آن زمانست

که گردد در منای دوست قربان

در سوگ هم وطنان عزیز در شهرستان دشتی:

 

قلعه دختر لاور ساحلی (شهرستان دشتی)

قلعه دختر در شرق روستای لاور ساحلی شهرستان دشتی قرار دارد که از سمت غرب به ساحل زیبا و آرام خلیج فارس مشرف است و از سمت شرق به کوه مند منتهی می‌شود ودر پرتگاهی تند و بسیار تیز قرار دارد. اگر سمت شرق روستای لاور و گلستان نگاه دقیقی به کوه مند بیندازیم آثار و بقایای این قلعه بر تیغ کوه مشهود و پیدا است و هنوز هر چند از زمان ساخت آن شاید قرن‌ها گذشته باشد ولی نشان از استواری و عظمت در چند ستون باقی مانده قسمت غربی آن هویدا است.در جلوی قلعه چهار ستون قرار داشته‌است که جز آثار یکی بقیه ریزش کرده.

در برجک غربی قلعه که در واقع طبقه فوقانی قلعه بوده‌است چند سوراخ مستطیل شکل برای دیده بانی یا پرتاپ تیر توپ خانه به بیرون بوده‌است که امروزه این چند سوراخ مذکور پوشانده شده‌است و این شاید صیادان محلی و شکارچیان وحوشی مثل بز و کل و یا پرندگان در همین سال‌ها زمانی که برج‌های قلعه سالم بوده به عنوان پناه گاهی استفاده می‌کردند آنجا را پوشانده‌اند. قلعه به جز طبقه فوقانی بقیه زیر خاک رفته‌است به گفته اهالی محل سقف چند اتاق آن هم تا سال‌های اخیر سالم بوده‌است (۱۳۷۴ شمسی) و بر اثر بارندگی شدید از بین رفته‌است. با توجه به آثار باقی مانده دو غار که هنوز تحقیقی را جع به آنها نشده‌است به روستاهای لاور و گلستان منتهی می‌شده‌است که آثار این غارها درحیاط منزل یکی از اهالی روستای گلستان هنوز دیده می‌شود و این دو غار از قلعه آغاز و به این دو روستا منتهی می‌شده‌است. یک راه کاملا هموار و صافی به طول یک کیلومتر تا دریا قرار داشته که شاه دختر بدون کمترین زحمتی خود را به ساحل می‌رسانده‌است. ساختمان قلعه از نوعی سنگ رسوبی – که در همان منطقه وجود دارد – و ساروج ساخته شده‌است.

در نزدیکی قلعه سرزمین یا به اصطلاح امروزی پارکی که گل نرگس در آن زیاد می‌روئیده قرار داشته‌است که به همین خاطر آن را پارک نرگس می‌نامیده‌اند برای آبیاری پارک آب انبارهای مخصوصی وجود داشته‌است که اثار سه تای آنها در کنار قلعه پیداست.

در ضلع شرقی قلعه چاله‌ای شبیه چاه دیده می‌شود که احتمالا حفاری غیر مجاز از طبقه فوقانی به طبقه فرو رفته پایینی انجام شده‌است و اشیاء نفیس و باستانی که وجود داشته به سرقت رفته‌است و سه پایه‌ای که برای بالا کشیدن خاک و سنگ این حفاری استفاده می‌شده در پرتگاه شرقی قلعه دیده می‌شود.با توجه به فرسایشی که بر اثر گذر زمان و عوامل طبیعی به وجود آمده‌است و هر ساله ببیشتر می‌شود قلعه را در خطر تخریب و نابودی کامل و صد در صدر قرار داده‌است.

چنین گفته شده که این مکان محل فرمانروایی زنی قدرتمند بوده که سالها بر لاور و اطراف حکومت کرده‌است. این قلعه اکنون خرابه‌ای بیش نیست.

این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۳۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.