زندگینامه شهید رئیس علی دلواری

رئیس علی دلواری

 دلوار بندر کوچکی است در پنجاه کیلومتری بوشهر که مرکز یکی از بخشهای ساحلی شهرستان تنگستان است. واژه دلوار به معنای ” دلاور ” است که گاه ” دلبار” هم گفته می شود. شغل مردم دلوار اغلب ماهی گیری و سفر به شیخ نشین هاست. موقعیت دلوار بگونه ای است که کشتی های بزرگ می توانند در ساحل آن پهلو بگیرند و به همین لحاظ در مقاطعی از تاریخ ایران نامی از آن ذکر شده است .
بندر دلوار که جمعیت آن حدود 700 نفر بوده است، بزرگترین نقش را در دفاع از خاک ایران در سال 1914 م.( 1333 ه.ق) در مقابل حمله دوم قوای انگلیس داشته است.
رئیس علی فرزند رییس محمد در سال 1261 ش در دهستانی از توابع بوشهر به دنیا آمد. او در عصر مشروطیت، جوانی 24 ساله، بلند همت، شجاع، در صدق و صفا کم مانند و در حب وطن و توکل به خدا، ضرب المثل بود. اگرچه سواد و معلومات کافی نداشت، اما پاکی و سرشت و صفات حمیده او زبانزد اطرافیان بود. رییسعلی بعد از این که قوای اشغال گر انگلیس بوشهر را به تصرف خود درآوردند، با شجاعتی وصف ‏ناپذیر به مقابله با تجاوزگران پرداخت و شکست‏ های سنگینی بر آنان وارد کرد.
رئیسعلی بعد از این که قوای انگلیس بوشهر را به تصرف خود درآوردند، به مقابله با تجاوزگران پرداخت و شکست ‏های سنگینی بر آنان وارد کرد.
پس از اشغال بوشهر در رمضان سال 1333 ق، نیروهای انگلیسی قصد تصرف دلوار را می‏ کنند. محلی که پیش از آن، چند بار سربازان انگلیسی به آنجا یورش برده و هر بار طعم تلخ شکست را چشیده بودند. رییسعلی همراه با یاران خود، علیه اشغالگران وارد نبرد شده و نیروهای متجاوز را که قریب به پنج هزار نفر بودند، تار و مار می ‏کند.

قیام مردم تنگستان بر روی هم هفت سال به طول انجامید و در این مدت، دلیران تنگستان، دو هدف عمده را دنبال می‏ کردند:
1. پاسداری از بوشهر، دشتستان و تنگستان به عنوان منطقه سکونت خود،
2. جلوگیری از نفوذ قوای بیگانه به درون سرزمین ایران و دفاع از استقلال وطن.
با کودتای ضد انقلابی لیاخوف روسی علیه مشروطه‌خواهان در هزار و سیصدو بیست و شش هجری قمری و بمباران مجلس شورای ملی و استقرار دیکتاتوری محمدعلی شاه قاجار، رئیس علی به همراه سیدمرتضی علم‌الهدی اهرمی به مبارزه علیه استبداد صغیر پرداخت. در سال هزار وسیصد و بیست و هفت هجری قمری با کمک تفنگچی تنگستانی، بوشهر را از عناصر مستبد وابسته به دربار محمدعلی شاه پاک کرد و اداره گمرک و انتظامات و دیگر ادارات را تسخیر کرد.
این کار دلیران تنگستان بر انگلیسی ها که اداره گمرک را در اجاره داشتند گران آمد وآنان برای تضعیف مشروطه‌خواهان و استمرار سلطه بر حیات اقتصادی و سیاسی جنوب ایران به جنگ با دلیران تنگستانی پرداختند و در این راه از دیگر خوانین جنوب ایران یاری جستند.
جنگ میان رئیس علی و دلیران تنگستان از یک سو و انگلیسی ها و خوانین متحد آنان از سوی دیگر به طور پیاپی و پراکنده تا شوال هزار و سیصد و سی و سه ه.ق ادامه یافت و انگلیسی ها نتوانستند بر رئیس علی و یارانش تفوق یابند. تا این که در گیرودار حمله انگلیسی ها به بوشهر در دوازدهم شهریور 1294 ش برابر با 23 شوال 1333 ق (سوم سپتامبر هزار و نهصد و پانزده میلادی) هنگامی که رئیس‌علی در محلی به نام «تنگک صفر» قصد شبیخون به قوای انگلیسی ها را داشت، از پشت مورد هدف گلوله یکی از همراهان خائن قرار گرفت و در دم به شهادت رسید.
مبارزات رئیس علی دلواری برگ زرین دیگری در تاریخ مقاومت دلیر مردان ایران در مبارزه با استعمار است.
قبرستان وادی السلام- مدفن رئیس علی دلواری
قبرستان وادی السلام- مدفن رئیس علی دلواری

زندگی نامه آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی

آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی

آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی فرزند علی در سال 1270 هجري شمسي مطابق با سال 1309 هجري قمري در روستاي گورك مزارحسيني در خانواده­اي مذهبي و متدين چشم به جهان گشود.از دوران كودكي علاقه ي وافري به كسب علم و دانش داشتند.ابتدا مدت يك سال از محضر آيت الله شيخ حسن گنخكي والد محترم آیة الله حاج ميرزا احمد دشتی نجفی (گنخكي)در روستاي گنخك دشتي كسب فيض نمودند و پس از آناز محضر آية الله سيد مرتضي علم الهدي اهرمي كه آن زمان در روستاي گورك مزارحسيني سكونت داشتند به كسب علوم ديني پرداختند. تا اين كه در سال 1295 هجري شمسي(1336 هجري قمري) همراه با سيد محمد و سيد علي علم الهدي دو فرزند ایشان راهي عراق و به نجف اشرف مشرف شدند. آنجناب در این چند صباحی که در آن دیار بودند با زحمت و تلاش و با حضور در دروس اساتید آن حوزه خود را مزین به اخلاق و خصائل حمیده کرده تا آنجاییکه استادشان آیة الله آقابزرگ تهرانی در وصف آنجناب، در اجازه نامه خود صفاتی از قبیل الشیخ العالم الفاضل الکامل ابوالمکارم والفضائل المولی الصالح التقی النقی الصفی العدل المرضی الدارج فی المدارج العلوم و الکمالات اعلی الدرجات والحائز فی میدان السبق مضامیر السعادات صاحب النفس الزکیة والهمة العلیة الجامع بین العمل والعلم والرافع لاعلام التقی والحلم علم الاعلام و العلم القماقم مولینا الاجل و صاحبنا الاغر الوفی الولیبر شمرده اند.

آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی

اجتهاد در سن 39 سالگی

همانطور که در بالا اشاره رفت آنجناب به تشویق آیة الله سید مرتضی علم الهدی و با معیت دو فرزندشان در سال 1336(ه.ق) 1295 (ه.ش) جهت ادامه تحصیلراه نجف را در پيش گرفت. آن سال در حالي كه تنها بيست و پنج بهار از عمرشان مي‎گذشت وارد عراق شدند و در حضور اساتیدی بزرگ هم چون 1-آیة الله سید ابوالحسن اصفهانی 2-آیة الله آقابزرگ تهرانی 3- آیة الله شیخ ضیاءالدین عراقی 4- آیة الله شیخ محمد حسین نایینی 5- آیة الله شیخ محمد کاظم شیرازی 6-آیة الله شیخ محمد حسین غروی اصفهانی مشهور به کمپانی اصفهانی 7- آیة الله شیخ عبدالله مامقانی 8-آیة الله العظمی ابراهیم حسینی شیرازی مشهور به میرزا آقا 9- آیة الله غلامعلی قمی 10-آیة الله العظمی محمد عسکری طهرانی معروف به میرزا علی آقا 11-آیة الله محمد خراسانی دروس خارج خود تکمیل نمود و پس از 14 سال جد وتلاش توانستند به درجه اجتهاد نائل شوند و از 11 تا 12استاد و مجتهد بارز اجازه نامه در اجتهاد و نقل روایت و امور حسبیه دریافت نمایندو در سال 1309ه.ش( 1350ه.ق)به دیار خود باز گردند.

شروع زندگی مشترک

پس از بازگشت به ايران در سال 1309 (ه.ش) با دختر عموي خود سكينه (فرزند مرحوم زاير عباس و خواهر مرحوم ملا غلام حسين)  ازدواج نمودند.ابتدا به مدت 2 سال در روستاي گورك كله بندي اقامت داشتند كه اولين و تنها فرزند پسرشان به نام حجة الاسلام آشیخ محمد علي در آنجا پاي به عرصه ي گيتي نهادند. سپس به زادگاه خود روستاي گورك مزارحسيني مراجعت نمودند و ديگر فرزندشان به نام فاطمه به دنيا آمدند.

فعالیت های مذهبی  و اجتماعی

1) برگزاری جلسات تفسیر قرآن کریم بویژه در ماه مبارک رمضان

2)برگزاری مراسم عزاداری در ماه های محرم و صفر در مسجد روستا و منزل شخصی با حضور انبوه مردم روستاهای همجوار،بویژه در روزهای تاسوعا وعاشورا و اربعین و 28 صفر

3)مسافرت به مناطق مختلف استان (تنگستان، بوشهر و دشتستان) جهت ترویج دین اسلام و آگاه نمودن مردم به احکام و دستورات  اسلامی و حضور در مساجد و منازل و تکایا

4)دریافت وجوهات شرعی (خمس و زکات و نذورات) و مصرف آن بین افراد مستمند وفقیر

5)داشتن سکوی قضاوت و حل وفصل مشکلات حقوقی مردم ، به طوری که کلیه مشکلات و دعاوی منطقه با قضاوت خاتمه پیدا می کرده است.

6)عقد ازدواج در منطقه با واسطه و بی واسطه ایشان.

7)متولی اکثر موقوفات از قبیل باغ و زمین حتی تا چند سال پیش نیز مناطق اطراف از جمله روستاهای انبارک، باغک، عالی چنگی و … در آمد حاصل از این موقوفات را تحویل فرزند ایشان حجة الاسلام شیخ محمد علی تنگستانی (ره) می دادند.

 8)ایجاد یک فضای صلح و صفا و آرامش در روستا و روستاهای هم جوار.

9)در غرس درختان مخصوصا نخل اهتمام  می ورزیدند وتلاش می کردندکه  محصولاتشان بین مردم نیازمند تقسیم شود.

10)اهتمام در کاشت گندم و جو در زمین های اطراف روستا با همکاری اهالی

11)استقبال و مهمانداری از مردم در طول روز . برای همینکار اتاق بزرگی (مجلسی ) را ساخته بودند تا به طور اکمل از مردمی که از اکناف و اطراف می آمدند پذیرایی به عمل آورند.

شاگردان

1)مرحوم سید غلامحسین هاشمی فرزند سید حسین بن سید جبار ساکن گورک سادات

2)مرحوم سید علی هاشمی بن سید حسین بن سید جبار ساکن گورک سادات

3)مرحوم ملا غلامحسین عالی حسینی فرزند زایر عباس فرزند حاج حسین ساکن گورک مزار حسینی

روحانیون معاصر در منطقه دشتی و تنگستان:

1)سید عبدالنقی (مرحوم آل نقی) فرزند مرحوم حاج سید محمد رکنی ساکن میانخره دشتی

2)مرحوم شیخ محمد علی ماحوزی اهرم

کدخدای معاصر ایشان:

رئیس علی تنگستانی (چاه پیری)

فرزندان

ازایشان یک دخترو یک پسر به جای ماند وتنها پسر خود محمد علی را جهت تحصیل علوم دینی راهی شیراز کرد و بعد از مدتی ایشان را به شهر مقدس قم فرستاد تا نزد علمای آنجا تلمذ کنند

غروب آفتاب

سرانجام پس از 67 سال عمر پر بركت در روز دوشنبه 12 اسفند سال 1336 هجري شمسي مطابق 12 شعبان سال 1377 (ه.ق)  بدون حضور فرزندشان و دور از چشم پسر به علت بیماری در مسقط الراس خود (گورک)جان را به جان آفرین تسلیم کرد و دنياي فاني را وداع گفتند و به جوار رحمت الهي پيوستند. پيكر پاك و مطهرش را در جوار امام زاده امیر عبدالله واقع در روستاي گورك سادات به خاكسپردند. روحش شاد و يادش گرامي باد.

با تشکر از جناب آقای علی تنگستانی برای ارسال زندگی نامه آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی به وبسایت بوشهریها

گردآورنده:علی تنگستانی از نوادگان آیة الله شیخ عبدالکریم تنگستانی 8/12/1391

زندگینامه آیت الله سید مرتضی مجتهد اهرمی

مجتهد اهرمی

مجتهد اهرمی

در سال ۱۳۲۴ ق./۱۹۰۶ م. فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه پذیرفته و صادر گردید که مورد استقبال آزادی خواهان بلوکات و نواحی ایالت فارس و بنادر جنوب قرار نیز واقع گردید. در دوره محمدعلی شاه که حکومت مرکزی با آزادی خواهی مردم به مبارزه پرداخت رهبری آزادی خواهان در بوشهر بر عهده سید مرتضی اهرمی(علم الهدی) بود وی بدنبال فتوای علما از جمله استاد خود آخوند خراسانی و با توصیه و مشورت آیت‌الله سید عبدالحسین لاری و ملا علی تنگستانی و دیگر علما و تجار بوشهر و استمداد از حکام محلی از جمله خالوحسین بردخونی، رئیس عبدالحسین دشتی و رئیسعلی دلواری با همراهی قوای دشتی، دشتستان و تنگستان در سال (۱۳۲۷ ه.ق/ ۱۹۰۹ میلادی) اقدام به خارج کردن نیروهای طرفدار محمدعلی شاه از بندر بوشهر نمود و امورات آن را بدست گرفت. دولت انگلیس که مخالف آزادی خواهان بود نیز به بهانه دفاع از خارجی‌ها و جهت حفظ منافع خود در بوشهر نیروی نظامی پیاده کرد نه ماه شهر بوشهر در اختیار آزادی خواهان بود. دو ماه پس از موفقیت وی دولت مرکزی احمدخان دریابیگی را جهت سرکوب سید و آزادی خواهان به حکمرانی کل بنادر جنوب تعیین گردید که وی با تحریک پراکنده کردن نیروهای مشروطه خواه نمود و شهر دوباره به کنترل نیروهای محمدعلی شاه قرار گرفت. سید به کنسولگری انگلیس برده شد و بدنبال حساسیت مبارزان منطقه از جمله رئیسعلی دلواری جهت تسخیر بوشهر و آزادی سید، دریابیگی وی را بدستور محمدعلی شاه با کشتی به نجف تبعید نمود.[۲][۳] بعلت این تبعید وی از مبارزات جنوب در جنگ جهانی اول بودر افتاد و تا سال ۱۳۰۸ خورشیدی در قید حیات بوده است.[۴]

منابع

↑ تاریخ تحولات سیاسی – اجتماعی دشتی، حبیب الله سعیدی نیا، نشر موعود اسلام، بوشهر (۱۳۸۳)، ص123 – 127.

  1. ↑ تاریخ تحولات سیاسی – اجتماعی دشتی، حبیب الله سعیدی نیا، نشر موعود اسلام، بوشهر (۱۳۸۳)، ص123 – 127.
  2. ↑ تحلیلی بر عملکرد مشروطه خواهان بوشهر سایت آفتاب
  3. ↑ رئیسعلی دلواری (مجموعه مقالات کنگره بزرگداشت هشتادمین سال شهادت رئیسعلی دلواری)، چاپخانه علوی بوشهر (۱۳۷۳)، ص ۲۱۹.

به نقل از وبسایت: کنگره آیت الله علم الهدی اهرمی